Znicze wyposażone są w knot, który umożliwia spalanie się substancji – paliwa znajdującego się wewnątrz znicza. Jest to najczęściej parafina lub olej. Knoty nasączane są paliwem, aby przyspieszyć proces jego zapalenia. Stanowi je sznur, który zatopiony jest w parafinie, a do jego wzmocnienia służy metalowa blaszka zamocowana na spodzie wkładu parafinowego znicza.

Choć większości z nas wydaje się, że wszystkie knoty zniczy są takie same, tak naprawdę jest całkiem inaczej. Inne są knoty do zniczy zalewanych, inne do wkładów parafinowych, jeszcze inne do wsadów długopalących się, itd. Rodzaj stosowanego knota jest ściśle dopasowywany do danego rodzaju znicza. Wszystko uzależnione jest od jego budowy, wielkości, rodzaju stosowanego wsady, a także od pory roku w jakiej produkowane są znicze. Dobrze wykonany znicz to taki, który posiada knot stale otrzymujący się w pionie. Taka pozycja zapewnia prawidłowe spalanie i zabezpiecza przed możliwością wystąpienia różnych wypadków, których konsekwencją może być nawet uszkodzenie powierzchni płyty nagrobnej.

Oprócz tradycyjnego typu knotów ze sznurka do zniczy zalewanych istnieją także inne rodzaje. Występują knoty z nitka ołowianą lub papierową podtrzymującą poziomą pozycję knota, a także knoty typu PC.

Od odpowiedniego dopasowania knota do znicza zależy jego jakość iczas spalania się. Nieodpowiednio dobrany może spowodować przyśpieszenie spalania lub zniszczenie znicza.

Jeżeli knot nie będzie wystarczająco sztywny może spowodować przepalenie się pokrywki lub pęknięcie ścianki znicza, powodując równocześnie wylanie się gorącej parafiny na płytę nagrobną. Prawidłowe dobranie i wykonanie dobrego knota pozwoli uniknąć przykrych sytuacji, pozwalając na prawidłowe i równomierne spalanie paliwa w zniczu. Spalanie się knota to zjawisko, które tak naprawdę stanowi tylko efekt uboczny spalania się mieszanki parafinowej bądź oleju w zniczu. Z tego właśnie powodu często knot impregnowany jest związkami, które pozwalają na zmniejszenie jego palności.